ทวารวดี

     “ทวารวดี” มีการถ่ายทอดจากสำเนียงแบบจีนจากคำว่า “โถ-โล-โป-ตี” (T’o-lo-po-ti) ซึ่งปรากฏอยู่ในจดหมายเหตุของนักพรตจีน  ทวารวดีอาจเกิดขึ้นในช่วงพุทธศตวรรษที่  9 – 10  หลักฐานที่สามารถยืนยันได้นั้นพบในช่วงพุทธศตวรรษที่  12    เป็นหลักฐานทางศิลปกรรมและจารึก      ซึ่งช่วงนี้ศิลปกรรมส่วนใหญ่เป็นของที่นําเข้ามาจากผู้เผยแพร่ศาสนาหรือการค้า  โดยพบพระพุทธรูปกลุ่มหนึ่งเป็นพระพุทธรูปองค์เล็กๆ เราเรียกว่า“พระพุทธรูปรุ่นเก่า”  ต่อมามีการเผยแพร่พุทธศาสนาเราจึงเริ่มมีรูปแบบงาศิลปกรรมของเราเองคือ “ทวารวดี”    ซึ่งตรงกับราชวงศ์คุปตะของอินเดีย  และตะวันออกของอินเดียทางอมราวดี  ทางตอนใต้ของอินเดียสู่ลังกา    บางทีผ่านกวางตุ้งเป็นเอกสารที่ กล่าวในเอกสารของพระภิกษุอี้จิง       หรืออี้ชิง        ที่เดินทางไปจาริกศาสนาในอินเดียและเดินทางกลับทางสุมาตรา  กล่าวว่า  ศาสนาพุทธมหายายในสุมาตรารุ่งเรืองมากและมีการติดต่อค้าขายและรับอิทธิพลอินเดียเป็นระยะๆ ก่อนพุทธศาสนาเข้ามาสังคมของไทยเป็นช่วงก่อนประวัติศาสตร์  อยู่แบบดั่งเดิมหาของป่า  ตัวที่กำหนดการรับอิทธิพลภายนอกสิ่งหนึ่ง คือ วัฒนธรรมการฝังศพ แต่พอรับอิทธิพลจากอินเดียจึงเริ่มมีการเผาศพ ตัวอย่างชิ้นแรก  ภาพเขียนสีที่ ผาแต้ม  เป็นศิลปกรรมในช่วงก่อนประวัติศาสตร์ ในการศึกษาทางด้านประวัติศาสตร์เดิมจะเริ่มเมื่อมีการจารึก แล้วอ่านออกเราถือเป็นช่วงประวัติศาสตร์ อักษรที่เก่าแก่ที่สุดพบทางภาค ใต้คือ “อักษรปาลวะ” ภายหลังชาวพื้นเมืองรู้จักเขียนตัวอักษรใช้เองแต่ไม่ใช่อักษรปาลาวะ เราจึงเรียก “อักษรหลังปาลาวะ” พบในช่วงพุทธศตวรรษที่12 – 14 และเปลี่ยนไปเป็นอักษรมอญ เป็นอักษรขอมและในสมัยพ่อขุนรามคำแหงก็นำอักษรมอญและขอมมาผสมกันเป็นอักษรไทย

Image (1)

 

ทวารวดี  ใช้เรียกชื่อศิลปะหรือวัฒนธรรมที่มีศูนย์กลางอยู่บริเวณภาคกลางของประเทศไทย  ตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 12 – 16  ด้วยเหตุที่รูปแบบของอาณาจักรยังไม่ชัดเจน  มีข้อสันนิษฐานเรื่องศูนย์กลางของอาณาจักรอยู่ที่  เมืองอู่ทอง  นครปฐม  หรือลพบุรี  แต่ในปัจจุบันเชื่อว่าเมืองลพบุรีหรือละโว้น่าจะเป็นศูนย์กลางของอีกอาณาจักรหนึ่งที่ร่วมสมัยกันกับทวารวดี  ประกอบกับทวารวดีมีช่วงระยะเวลาอันยาวนาน  และแพร่กระจายครอบคลุมไปทุกภูมิภาคของประเทศไทย  ทำให้พบงานประติมากรรมจำนานมาก  ทั้งในพุทธศาสนาแบบเถรวาท  มหายาน  และศาสนาพราหมณ์  รวมทั้งรูปแบบของศิลปกรรมน่าจะมีความแตกต่างกันออกไปในแต่ละท้องถิ่น  แต่มีรูปแบบของวัฒนธรรมแบบเดียวกัน  ด้วยเหตุนี้จึงอาจเรียกหรือจัดเป็น “อารยธรรมทวารวดี”  หรือ  “วัฒนธรรมทวารวดี”

 

Image

 

ที่มา :: บรรยายโดย รศ.ดร.ศักดิ์ชัย สายสิงห์

รูปประกอบ :: เว็บไซต์ Manager

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s